Egipt I

Barnack Oskar

– (1879-1936) – niemiecki konstruktor zakładów Leitz w Wetzlar. W latach 1912-1914 zbudował pierwszy model aparatu małoobrazkowego na filmową taśmę perforowaną 35 mm, po udoskonaleniu aparatu ten wszedł do przemysłowej produkcji w 1924r. jako Leica, dając początek wielkiej rodzinie aparatów małoobrazkowych.

Chwila zadumy II

Pośród potężnych cisów i dębów znajduje się zabytkowy cmentarz Kościoła Pokoju
















Bronica ETRSi Zenzanon 50mm f/2,8
Rollei Superpan 200
Rodinal 1+50 17'

Aparat Fotograficzny.

Urządzenie optyczno-mechaniczne, umożliwiające otrzymywanie obrazów na materiale światłoczułym, na którym rzutowany jest obraz przez obiektyw. Zasadnicze części aparatu fot. to światłoszczelna obudowa (pudło) oraz obiektyw i migawka. Pozostałe elementy: celownik, matówka, mechanizm transportu błony, licznik zdjęć, przysłona itd. nie mają już tak zasadniczego znaczenia; ich zadaniem jest rozszerzenie możliwości aparatu, ułatwienie jego obsługi lub przystosowanie go do określonych celów oraz ogólne udoskonalenie, zwiększenie precyzji i niezawodność działania. Istnieje wiele kryteriów podziału. Ze względu na format rozróżnia się aparaty wielkoformatowe od 9x12cm do 24x30cm, a nawet większe (np. Reprodukcyjne kamery poligraficzne); średnioformatowe od 4,5x6cm do 6x12cm, ostatnio również na tak zwany format Ideal 56x72 mm lub 6x7cm, małoobrazkowe 36x24mm na błonę perforowaną oraz miniaturowe. Zgodnie z kryterium rodzaju przyrządów celowniczych rozróżniamy aparaty matówkowe, z celownikami optycznymi, z dalmierzami i lustrzanki z pryzmatem pentagonalnym lub bez niego, jednoobiektywowe lub dwuobiektywowe. Ponadto rozróżnia się aparaty półautomatyczne oraz do tzw. fotografii natychmiastowej Polaroid. Osobną grupę stanowią kamery specjalne do celów naukowo-badawczych i technicznych: np. Lotnicze, astronomiczne, ultraszybkie, rentgenowskie, do podczerwieni, stereoskopowe itp.

Chwila zadumy.

Cmentarz przy kościele Pokoju w Świdnicy

Pośród potężnych cisów i dębów znajduje się zabytkowy cmentarz Kościoła Pokoju.

Barokowe i klasycystyczne epitafia, XIX-wieczne kwatery i nagrobki z XX wieku - oglądając te unikatowe groby przechodzimy poprzez epoki i style.

To tutaj spoczywa pradziadek kanclerza Bismarcka, (imię i nazwisko) czy syn jednego z doradców Fryderyka Wielkiego -Samuel von Görne. Świdnicki cmentarz wybierali na ostatnie miejsce spoczynku duchowni -pastor Kunowski, który wyprosił u króla pruskiego likwidację twierdzy świdnickiej i przekazanie tych terenów pod budowę miasta, czym umożliwił jego nowoczesny rozwój; naukowcy -prof. Julius Fridrich Schmidt, badacz Dolnego Śląska; artyści -malarz Oskar Woite; urzędnicy...

Na świdnickim cmentarzu Kościoła Pokoju pochowany jest Hugo Roither, konstruktor pierwszej rakiety tenisowej poza Wileką Brytanią. Odnajdziemy tu także rodzinę pierwszego burmistrza Berlina Zachodniego.

Cmentarz, o czym należy pamiętać, ma również znaczenie ekumeniczne. W roku 1848 pochowano tutaj ofiary Wiosny Ludów. W jednej mogile pochowano wspólnie katolików i ewangelików, po raz pierwszy w historii Świdnicy.

Ze względu na pewną specyfikę stosunków międzywyznaniowych na Śląsku i warunki traktatu westfalskiego był jedynym cmentarzem ewangelickim dla terenów całego księstwa świdnickiego. Funkcję taką spełniał od roku 1654 do ok. roku 1745, kiedy to powstały cmentarze przy tzw. domach modlitwy, późniejszych wiejskich kościołach ewangelickich. Niezależnie od tego tutejszy cmentarz spełniał swą funkcję nieprzerwanie do roku 1957.

Spacerując po świdnickim cmentarzu łatwo oddać się chwili zadumy. Duch niełatwej przecież historii obecny jest w każdej alejce, w każdym drzewie, każdym nagrobku...














SEAGULL & ROLLEI SUPERPAN 200
cała rolka tz. 12 zdjęć